چرا رهبران فناوری و محصول باید در مورد حاشیه ناخالص فکر کنند

تصویری که توسط مجوز از StocksNap از Pixabay استفاده می شود

اهمیت حاشیه ناخالص

حاشیه ناخالص یک اقدام کلیدی در تجارت است که باید به طور مرتب به عنوان بخشی از تفکر استراتژیک CTOS و CPOS ارزیابی شود. بسیاری از تصمیمات آنها تأثیر قابل توجهی در حاشیه ناخالص یک شرکت دارد که یک شاخص مهم سود آینده است. و هرچه حاشیه ناخالص بزرگتر باشد ، پول بیشتری برای سرمایه گذاری در توسعه محصول وجود دارد.

حاشیه ناخالص چیست؟

اما حاشیه ناخالص چیست؟این درآمد خالص فروش یک شرکت منهای هزینه کالاهای فروخته شده (COGS) است. به عبارت دیگر ، این درآمد است که یک شرکت پس از تحمل هزینه های مستقیم مربوط به تولید کالاهایی که می فروشد و یا خدماتی که ارائه می دهد ، حفظ می کند. این متریک سود اساسی توسط سرمایه گذاران ، طلبکاران و تحلیلگران برای ارزیابی وضعیت مالی فعلی یک شرکت و چشم انداز آن برای سودآوری آینده استفاده می شود.

پس از محاسبه حاشیه ناخالص یک شرکت ، هزینه هایی مانند فروش و بازاریابی ، تحقیق و توسعه و هزینه های کلیدی (که اغلب به آن عمومی و اداری گفته می شود) کسر می شود. این هزینه ها به طور معمول هزینه های عملیاتی نامیده می شوند و تفاوت بین سود ناخالص و هزینه های عملیاتی نشان دهنده سودآوری شما است.

بنابراین ، حاشیه ناخالص پاسخ می دهد که آیا یک شرکت می تواند با سودآوری محصولی را بسازد. این را با حاشیه عملیاتی تضاد کنید که تعیین می کند که آیا یک شرکت می تواند پس از تمام هزینه های تولید (حاشیه ناخالص) برای تولید یک محصول و سایر عوامل مانند بازاریابی ، تحقیق و توسعه ، حقوق مدیریت خارج از تولید و غیره ، سودآوری داشته باشد.

با این حال ، اکثر رهبران فناوری و محصول حاشیه های ناخالص را نادیده می گیرند. اما به عبارت ساده تر ، هرچه حاشیه ناخالص بالاتر باشد ، پول بیشتری برای هزینه کردن در مناطقی مانند بازاریابی فروش و همچنین محصول و مهندسی هزینه می شود. با این وجود برای تیم های محصول در اولویت بندی ابتکارات حاشیه ناخالص نادر است. این به طور بالقوه یک روش عالی برای لابی CFO و مدیرعامل خود برای افزایش سرمایه گذاری است ، اگر می توانید نشان دهید که چگونه خودتان سرمایه گذاری اضافی را تولید خواهید کرد.

بازار محصول مناسب و حاشیه های ناخالص

امروزه بسیاری از شرکت های نرم افزاری حاشیه ناخالص حدود 70 ٪ دارند. اما حاشیه ناخالص اغلب در طول چرخه عمر به طرز چشمگیری تغییر می کند. آنها می توانند در هنگام شروع یک شرکت کم باشند اما انتظار می رود این حاشیه ها پس از دستیابی به تناسب بازار محصول افزایش یابد.

این بدان معناست که تیم های محصول گاهی اوقات می توانند حاشیه های ناخالص را در مراحل اولیه یک سازمان نادیده بگیرند و در عوض بر تناسب بازار محصول تمرکز کنند. اما با بالغ شدن یک شرکت ، بسیار مهم است که تیم های محصول به دنبال رشد حاشیه بلند مدت باشند. سرمایه گذاران می خواهند بهبود حاشیه معنی دار و یک مسیر معتبر برای حاشیه های حالت پایدار نشان داده شوند. اگر حاشیه ناخالص کم باقی بماند ، برای تیم های محصول مهم است که نشان دهند که در برخی از نقاط در آینده امکان رشد حاشیه وجود دارد ، به عنوان مثال از طریق نشان دادن افزایش وفاداری و حفظ از گروه های بعدی مشتریان.

حتی اگر این اولویت نباشد ، تیم ها باید به طور مرتب در نظر بگیرند که چگونه آنها به حاشیه ناخالص کمک می کنند ، در مرحله رشد شرکت ها اغلب نشت ناخالصی وجود دارد ، به خصوص برای شرکت های SaaS در هنگام اجرای خدمات برای مشتریان. به عنوان مثال ، برای تیم های محصول در چنین بنگاه هایی بسیار مهم است که اجرای نرم افزار مشتری را به یک فرآیند قابل تکرار تبدیل کنند. اما قبل از اینکه آنها آن را به یک فرآیند قابل تکرار تبدیل کنند ، قیمت گذاری برای اجرای اغلب شارژ نمی شود. از این بدتر ، بسیاری از تیم های فنی حتی هزینه های کامل اجرای را نیز ردیابی نمی کنند و همیشه نمی دانند که با این رویکرد به خط اصلی شرکت آسیب می رسانند.

بعضی اوقات CTO و CPO بهانه از دست دادن پول در اجرای و پایین کشیدن عملکرد به عنوان یک نتیجه طبیعی مقیاس گذاری می شوند. و گاهی اوقات آنها قول می دهند که این فقط موقتی است زیرا هنوز کار لازم برای تکرار چنین پیاده سازی هایی را در اولویت قرار نداده اند. اما همیشه نمی توان از پیاده سازی های پیچیده جلوگیری کرد زیرا یک دم طولانی از محیط های پیچیده مشتری وجود دارد و این حاشیه ها دائماً به چالش می کشد. یک رهبر فنی قدرتمند این اوایل را به رسمیت می شناسد و اصرار دارد که تیم فروش آنها مشتریان را به دلیل رسیدگی به این پیچیدگی در رویکرد مورد نظر کوکی برش برای اجرای ، متهم می کند.

تصمیماتی که بر حاشیه های ناخالص تأثیر می گذارد

تصمیمات دیگر از مهندسی و رهبران محصول نیز می تواند تأثیر قابل توجهی در حاشیه ناخالص داشته باشد. به عنوان مثال مشاغل Freemium را بگیرید. این سازمان ها با هدف کسب درآمد از این کاربران در مرحله بعد ، یک پایگاه کاربر را رشد می دهند. احساسات در حال رشد است تا هزینه های جذب این پایگاه بزرگ کاربر را از COGS و به فروش و بازاریابی تغییر دهد. Slack در حال حاضر این کار را انجام می دهد (و بنابراین حاشیه ناخالص بالایی دارد). تیم های نرم افزاری به طور فزاینده ای نیاز به تشخیص نوع کارهایی که انجام می دهند و تعاریف سختگیرانه ایجاد می کنند ، بنابراین هزینه ها را می توان به درستی در شماره های مالی سازمان نسبت داد.

هزینه های ابری یکی دیگر از موضوعات داغ حسابداری است. امروزه سازمان های Saas به طور فزاینده ای هزینه های ابری و برخی از هزینه های مجوز نرم افزار را در COGs قرار می دهند. گزارش هایی از شرکت هایی وجود دارد که موفق به انجام این کار نشده اند، فقط برای سرمایه گذاران برای کشف حاشیه ناخالص 5-10٪ کمتر از گزارش شده به دلیل حسابداری نادرست در هزینه های ابری است. بدون این وضوح، پیش بینی درست سودآوری آینده دشوار است.

هر زمان که یک شرکت نتواند حاشیه سود را از طریق استفاده زیاد از سیستم های داخلی به حداکثر برساند، باید به دنبال برون سپاری حجم کار به یک ارائه دهنده IaaS باشد. به عنوان مثال چرا یک سرور برای انجام کار 8 ساعت در روز و 16 ساعت بیکار بخریم؟بخشی از رقابتی ماندن، تمرکز بر حداکثر کردن سود برای سرمایه گذاری آن سود در فرصت های بازده بالاتر است. CTO هایی که حداقل از زیرساخت به عنوان یک سرویس برای بهینه سازی هزینه های عملیات و هزینه های کالاهای فروخته شده استفاده نمی کنند (اگر انجام این کار منجر به کاهش COGS شود) مسلماً مسئولیت امانتداری خود را نقض می کنند.

در حال حاضر از مدیران ارشد ارشد شرکت های بزرگ تر اغلب خواسته می شود هزینه های ابری را کاهش دهند تا حاشیه های ناخالص را بهبود بخشند. این را می توان به دست آورد، اما مهندسان باید هنگام اتخاذ این تصمیمات در مورد هرگونه مبادله بسیار شفاف باشند (چون دوباره، اگر تیم مالی به طور کامل به رسمیت شناخته نشود، می تواند بر سودآوری آینده پیش بینی شده تأثیر بگذارد).

همانطور که جهان بیش از پیش نامطمئن به نظر می رسد، حفظ حاشیه ناخالص برای آینده اهمیت فزاینده ای پیدا می کند. در واقع، برخی از مدیران ارشد فناوری در حال حاضر فراتر از حاشیه ناخالص به حاشیه خالص نگاه می کنند و تمرکز زیادی بر کاهش هزینه مالکیت در تمام زمینه های فناوری دارند.

حرکت به سمت مشارکت های بیشتر به خریدار اجازه می دهد تا بر شایستگی های اصلی تمرکز کند و سرمایه گذاری ها را در زمینه هایی که تمایز واقعی ایجاد می کند، افزایش دهد. چرا حقوق و دستمزد کارکنان فناوری اطلاعات را برای پشتیبانی از راه حل های ERP، راه حل های پستی، راه حل های CRM، و غیره خرج می کنیم، در حالی که همان حقوق و دستمزد می تواند در غیر این صورت برای مهندسان برای ایجاد ویژگی های متمایزکننده محصول یا بزرگ تر کردن کارکنان فروش برای ایجاد درآمد بیشتر هزینه شود؟

به عنوان یک رهبر فناوری، ممکن است احساس کنید به دلیل محیط خاص خود نیازی به نگرانی در مورد حاشیه های ناخالص ندارید. این در مورد بسیاری از شرکت های جوان که هنوز در حال یافتن مناسب بازار محصول هستند و حتی برای شرکت های بزرگ تر که هنوز به دنبال ایجاد قابلیت تکرار در مدل کسب وکار خود هستند، صادق است. با این حال، هنگامی که یک تیم بر روی عملیات و اجرا متمرکز می شود، نباید حاشیه های ناخالص را در استراتژی محصول و فناوری شما نادیده گرفت.

و اگر حاشیه ناخالص پایینی دارید؟

سرانجام ، توجه به این نکته حائز اهمیت است ، بسیاری از شرکت های بسیار موفق وجود دارند که حاشیه ناخالص LROW دارند. الفبای و اپل دو نمونه شناخته شده هستند.

در این سناریوها ، ما استدلال می کنیم که فشار بر روی محصول و رهبران فناوری حتی بیشتر است. در جایی که حاشیه ناخالص کم است ، تیم های محصول باید در مورد ایجاد مزیت رقابتی با دوام وسواس داشته باشند. این تیم ها به منظور محافظت از سود بلند مدت ، سهم بازار و ایجاد قدرت قیمت گذاری ، مأموریت ایجاد خرگوش را دارند. اگر در یک تجارت ناخالص پایین تر هستید ، لنگر محصول و استراتژی فنی شما باید قابلیت انعطاف پذیری خنگ های شما در حال ساخت باشد - نه چیزی کمتر.

AKF Partners کارگاه های آموزشی مالی را برای رهبران فناوری ارائه می دهد. اگر می خواهید اطلاعات بیشتری کسب کنید ، لطفاً با ما در info@akfpartners. com تماس بگیرید. ما همچنین آموزش های کلیدی مالی را به عنوان بخشی از Bootcamp CTO بسیار محبوب ما < Pan> در نهایت ، مهم است که توجه داشته باشید ، بسیاری از شرکت های بسیار موفق وجود دارند که حاشیه ناخالص کمتری دارند. الفبای و اپل دو نمونه شناخته شده هستند.