بررسی دقیق از آغاز و پایان الگوهای

راه رفتن انسان به یک تعامل پیچیده از قسمت های اصلی سیستم های عصبی ، اسکلتی عضلانی و قلبی تنفسی بستگی دارد.

• الگوی راه رفتن فردی تحت تأثیر سن ، شخصیت ، روحیه و عوامل اجتماعی فرهنگی است.
• سرعت پیاده روی ترجیحی در بزرگسالان مسن یک نشانگر حساس سلامت عمومی و بقا است.
• پیاده روی ایمن نیاز به شناخت دست نخورده و کنترل اجرایی دارد.
• اختلالات راه رفتن منجر به از بین رفتن آزادی شخصی ، ریزش و صدمات می شود و منجر به کاهش قابل توجه در کیفیت زندگی می شود [1].

تعاریف [ویرایش |منبع ویرایش]

• راه رفتن - شیوه یا سبک پیاده روی.

• تجزیه و تحلیل راه رفتن - تجزیه و تحلیل از هر مؤلفه از سه مرحله از تحقیر ، بخشی اساسی از تشخیص اختلالات مختلف عصبی و ارزیابی پیشرفت بیمار در هنگام توانبخشی و بهبودی از اثرات بیماری عصبی ، یک آسیب اسکلتی عضلانی یا روند بیماری یا روند بیماری است. قطع عضو اندام پایین.

• سرعت راه رفتن
  • زمان لازم برای پیاده روی در مسافت مشخص ، معمولاً 6 متر یا کمتر. سرعت کندتر با افزایش خطر مرگ و میر در بیماران سالمندان ارتباط دارد.[2]
  • سرعت پیاده روی طبیعی در درجه اول شامل اندام تحتانی است ، با بازوها و تنه ها ثبات و تعادل را فراهم می کند.
  • سرعت سریعتر - بدن به اندامهای فوقانی و تنه برای پیشران ، تعادل و پایداری با اتصالات اندام تحتانی بستگی دارد که دامنه حرکتی بیشتری ایجاد می کند.[3]
  • چرخه راه رفتن یک الگوی تکراری است که شامل مراحل و گام ها است [4]
  • مرحله یک مرحله واحد است
  • Stride یک چرخه راه رفتن کامل است.
  • زمان قدم - زمان بین اعتصاب پاشنه یک پا و پاشنه پا از پا مقابل [4].
  • عرض پله - فضای مدیومانه بین دو پا [4].

  مشخص شدن بین راه رفتن و دویدن زمانی اتفاق می افتد که دوره های پشتیبانی مضاعف در مرحله موضع چرخه راه رفتن (هر دو پا به طور همزمان در تماس با زمین هستند) در ابتدا و پایان مرحله نوسان ، دو دوره شناور دوتایی را فراهم می کندراه رفتن (نه هر پا در حال لمس زمین نیست) [5].

  چرخه راه رفتن [ویرایش |منبع ویرایش]

  

  توالی پیاده روی که اتفاق می افتد ممکن است به شرح زیر خلاصه شود: [6]

  1. ثبت نام و فعال سازی فرمان راه رفتن در سیستم عصبی مرکزی.
  2. انتقال سیستم های راه رفتن به سیستم عصبی محیطی.
  3. انقباض عضلات.
  4. تولید چندین نیرو.
  5. تنظیم نیروهای مشترک و لحظات در مفاصل سینوویال و بخش های اسکلتی.
  6. تولید نیروهای واکنش زمینی.

  مرحله عادی رو به جلو شامل دو مرحله است: مرحله موضع. مرحله نوسان ،

  • مرحله موضع 60 ٪ از چرخه راه رفتن را اشغال می کند ، که در طی آن یک پا و پا بیشتر یا تمام وزن بدن را تحمل می کنند
  • مرحله نوسان تنها 40 ٪ از آن را اشغال می کند [4] ، که در طی آن پا به سطح پیاده روی لمس نمی کند و وزن بدن توسط پا و پا دیگر تحمل می شود.
  • در یک چرخه کامل دو مرحله ای ، هر دو پا در حدود 25 درصد از زمان در همان زمان با کف در تماس هستند. این بخش از چرخه فازهای چرخه پشتیبانی دو پشتیبانی نامیده می شود. مرحله چرخه GAIT: مرحله موضع و فاز نوسان و شامل ترکیبی از فعالیت های زنجیره ای باز و نزدیک است.[3]

  ویدیوی 90 ثانیه ای زیر اصول این چرخه را ارائه می دهد

  

  مراحل چرخه راه رفتن (مدل 8 فاز): [4] [8] [ویرایش |منبع ویرایش]

  1. تماس اولیه
  2. پاسخ بارگیری
  3. میانی
  4. موضع پایانه
  5. پیش نوسان
  6. نوسان اولیه
  7. میانه نوسان
  8. نوسان دیر[9]

  اعتصاب پاشنه (یا تماس اولیه) -

  دوره کوتاه ، لحظه ای که پا به زمین لمس می کند شروع می شود و اولین مرحله از پشتیبانی مضاعف است.[3]

  • 30 درجه خم شدن باسن: پسوند کامل در زانو: مچ پا از dorsiflexion به یک موقعیت خنثی (5 درجه) و سپس به خم شدن پلانتار حرکت می کند.[3] [4]
  • پس از این ، خم شدن زانو (5 درجه) شروع می شود و افزایش می یابد ، دقیقاً با افزایش خم شدن پلانتار پاشنه.[4]
  • خمش پلانتار با انقباض خارج از مرکز قدامی تیبیالیس مجاز است
  • گسترش زانو در اثر انقباض چهار سر ران ایجاد می شود
  • خم شدن در اثر انقباض همسترینگز ایجاد می شود ،
  • خم شدن باسن در اثر انقباض استخوان ران است.[4]

  Foot Flat (یا مرحله پاسخ بارگیری)

  • بدن با چرخاندن در تلفظ ، تأثیر پا را جذب می کند.[3]
  • باسن به آرامی به گسترش می رسد ، که ناشی از انقباض عضلات مگنوس و گلوتئوس ماکسیموس است.
  • خم شدن زانو تا 15 تا 20 درجه خم شدن.[4]
  • پلانتار فلکسون مچ پا تا 10-15 درجه افزایش می یابد.[3] [4]
  • لگن از 10 درجه خمش به سمت گسترش عضله گلوتئوس مدیوس حرکت می کند.[4]
  • زانو به حداکثر خم شدن می رسد و سپس شروع به گسترش می کند.
  • مچ پا از بین می رود.[3]
  • در طی این مرحله ، بدن توسط یک پا پشتیبانی می شود.
  • در این لحظه بدن شروع به حرکت از جذب نیرو در اثر ضربه تا نیروی پیشرانه به جلو می کند.[3]
  • هنگامی که پاشنه از زمین خارج می شود شروع می شود.
  • وزن بدن بر روی سرهای متاتارس تقسیم می شود.[3]
  • 10-13 درجه از هیپرتکسیکسن باسن ، که سپس به خم شدن می رود.
  • زانو خم می شود (0-5 درجه) [4]
  • مچ پا و فلکس های پلانتار.[4]

  انگشت پا/قبل از سوزن

  • لگن کمتر گسترش می یابد.
  • زانو 35-40 درجه خم شده است
  • خم شدن پلانتار مچ پا تا 20 درجه افزایش می یابد.[3] [4]
  • انگشتان پا از زمین خارج می شوند.[4]

  نوسان زودرس

  • باسن به 10 درجه گسترش می یابد و سپس به دلیل انقباض عضله الیوپسوز [4] 20 درجه با چرخش جانبی ، فلکس می شود.[3] [4]
  • فلکس های زانو تا 40-60 درجه
  • مچ پا از 20 درجه انعطاف پذیری پلانتار به dorsiflexion می رود تا در یک موقعیت خنثی به پایان برسد.[3]
  • باسن به 30 درجه (با انقباض مواد افزودنی) خم می شود و مچ پا به دلیل انقباض عضله قدامی تیبیالیس در حال دور شدن می شود.[4]
  • خم شدن زانو 60 درجه اما به دلیل انقباض عضله سارتوریوس تقریباً 30 درجه گسترش می یابد.[3] [4] (ناشی از عضلات چهار سر ران).[3] [4]

  نوسان دیررس/اعلامیه

  • خم شدن لگن 25-30 درجه
  • پسوند قفل شده از زانو
  • موقعیت خنثی مچ پا.[3]

  دامنه حرکت در حین راه رفتن

  نیروی واکنش زمین در حین راه رفتن

  فعالیت عضلانی در حین راه رفتن

  چرخه راه رفتن - ملاحظات آناتومیکی [ویرایش |منبع ویرایش]

  • منطقه - جابجایی قدامی و خلفی ، که از چپ به راست متناوب است. حرکت قدامی پا را تسهیل می کند (هر طرف جابجایی قدامی-خلفی از 4-5 درجه).[3] [4] [8]-حرکت واروس در: پا بین ضرب و شتم پاشنه و پله و بین پاشنه پا و پا. باسن ، در حرکات جانبی (هنگامی که آدم ربایی ها بسیار ضعیف هستند ، می توان یک راهپیمایی ترندلنبورگ را مشاهده کرد).[3] [8] حرکت والگوس بین مسطح پا و پاشنه پا در پاها.
  • یک اختلال در هر بخش از بدن می تواند عواقب الگوی راه رفتن فرد داشته باشد.[13]

  اختلالات راه رفتن [ویرایش |منبع ویرایش]

  اختلالات راه رفتن - الگوی راه رفتن تغییر یافته به دلیل ناهنجاری ها ، ضعف یا سایر اختلالات به عنوان مثال از دست دادن کنترل حرکتی یا درد [14].

  

  پیش بینی با افزایش سن افزایش می یابد و تعداد افراد مبتلا به دلیل تغییرات جمعیتی مورد انتظار ، در دهه های آینده به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.

  • منجر به از دست دادن آزادی شخصی و کاهش کیفیت زندگی می شود.
  • پیش سازهای سقوط و بنابراین صدمات بالقوه شدید در افراد مسن [1].

  توضیحات راه رفتن [ویرایش |منبع ویرایش]

  

  این یک لیست جامع نیست.

  • راه رفتن آنتالژیک یک لنگه اتخاذ شده است تا از درد در ساختارهای تحمل وزن جلوگیری کند ، که با یک مرحله موضع بسیار کوتاه مشخص می شود. یک پیاده روی ناپایدار و بدون هماهنگی ، با یک پایه گسترده و پاها بیرون رانده شده ، ابتدا روی پاشنه پا و سپس روی انگشتان پا با یک ضربه مضاعف پایین می آید. این راه رفتن با اختلالات مخچه همراه است و در بیمارانی که وابسته به الکل هستند ، دیده می شودبشرافرادی که دارای حرکتی حسی هستند ممکن است با یک راهپیمایی حسی آتاکسی وجود داشته باشند. ارائه یک پایه گسترده از پشتیبانی ، مراحل بلند و سیلی زدن پاها روی زمین برای به دست آوردن بازخورد حسی است. آنها همچنین ممکن است نیاز به اتکا به مشاهده قرار دادن پا داشته باشند و به دلیل عدم وجود فداکاری ، اغلب در هنگام تحرک به کف نگاه می کنند
  • پیاده روی اسب پیاده روی عمدتاً با خم شدن مفصل لگن انجام می شود. دیده شده در فلج پا متقاطع.(در بیماری پارکینسون و سایر شرایط عصبی مشاهده می شود که بر گانگلیون پایه تأثیر می گذارد). استحکام اتصالات منجر به کاهش نوسان بازو برای تعادل می شود. یک حالت ایستاده و زانوهای خمیده یک نمایش مشترک است. Bradykinesia باعث ایجاد مراحل کوچک می شود که در ارائه ارائه می شود. ممکن است وقوع انجماد یا انفجار سریع سریع مراحل معروف به "جشنواره" و چرخش وجود داشته باشد. مشخصه راه رفتن فلج عضله گلوتئوس مدیوس ، که با لیست تنه به سمت طرف آسیب دیده در هر مرحله مشخص شده است. راه رفتن شامل خم شدن باسن به دلیل وجود پا و دور پا.
  • راه رفتن قدم به راه رفتن در قسمت زیربنایی که در آن پای پیشروی بلند می شود تا انگشتان پا بتوانند زمین را پاک کنند. این امر به دلیل فلج عضلات قدامی تیبیال و فیبر است و در ضایعات نورون حرکتی تحتانی ، مانند نوریت متعدد ، ضایعات سلولهای شاخ حرکتی قدامی و ضایعات Cauda Equina دیده می شود.
  • لکنت زبان یک اختلال پیاده روی که با تردید مشخص می شود که شبیه لکنت است. در برخی از بیماران هیستریک یا اسکیزوفرنی و همچنین در بیماران مبتلا به آسیب عصبی دیده می شود.
  • Tabetic Gait یک راهپیمایی آتاکسی که در آن پاها به زمین سیلی می زند. در نور روز ، بیمار می تواند با تماشای پاهای خود از برخی از ناپایدار بودن جلوگیری کند.
  • راهپیمایی waddling جایگزین اغراق آمیز حرکات تنه جانبی با ارتفاع اغراق آمیز باسن ، و نشانگر راه رفتن یک اردک است. ویژگی دیستروفی عضلانی.(راه رفتن اسپاستیک). اسپاسم به طور معمول با هر دو اندام تحتانی همراه است. انقباضات عضلات افزودنی می تواند یک نوع "قیچی" را با یک پایه باریک پشتیبانی ایجاد کند. اسپاسم در نیمه پائین پاها منجر به مچ پا های پلانتارفلکس شده در پیاده روی "تیپتوی" و غالباً کشیدن انگشتان پا می شود. خم شدن بیش از حد مفصل ران و زانو برای غلبه بر این راهپیمایی ها لازم است. راه رفتن پله بلند برای به دست آوردن ترخیص کف کف اغلب به دلیل افت پا [13] [14] [15] [2]

  علل اختلالات راه رفتن [ویرایش |منبع ویرایش]

  آنها شامل شرایط عصبی ، ارتوپدی ، پزشکی و روانپزشکی هستند و علت چند عاملی با پیشرفت سن ، طبقه بندی و مدیریت پیچیده تر می شود. هر اختلال راه رفتن باید به منظور بهبود تحرک و استقلال بیمار ، برای جلوگیری از ریزش و تشخیص علل اساسی در اسرع وقت ، به طور کامل مورد بررسی قرار گیرد. مشاهده کامل بالینی از راه رفتن ، تاریخچه دقیق که بر روی راه رفتن و سقوط و معاینات جسمی ، عصبی و ارتوپدی مورد توجه قرار گرفته است ، مراحل اساسی در طبقه بندی اختلالات راه رفتن است و به عنوان راهنمایی برای تحقیقات جانبی و مداخلات درمانی عمل می کند.

  علل اسکلتی عضلانی [ویرایش |منبع ویرایش]

  الگوهای راه رفتن پاتولوژیک ناشی از اسکلتی عضلانی اغلب در اثر عدم تعادل بافت نرم ، تراز مفاصل یا ناهنجاری های استخوانی بر الگوی راه رفتن تأثیر می گذارد [14].

  آسیب شناسی لگن [ویرایش |منبع ویرایش]

  • آرتروز یکی از دلایل شایع راه رفتن پاتولوژیک است. یک لگن آرتریتیک دامنه حرکت را در مرحله نوسان کاهش داده است که باعث اغراق در حرکت در اندام مخالف می شود.
  • خم شدن بیش از حد مفصل ران می تواند الگوی راه رفتن را به طور قابل توجهی تغییر دهد.• انقباضات خمشی لگن • انقباضات باند ، • اسپاسم فلکسور باسن ، • جبران خم شدن بیش از حد زانو و مچ پا DF ، • درد لگن • جبران خم شدن پلانتار مچ پا در اواسط نوسان. انحراف فاز موضع عمدتاً در سمت آسیب دیده اتفاق می افتد. نتیجه این است که شیب رو به جلو تنه و افزایش تقاضا در لگن های لگن یا افزایش لوردوز ستون فقرات با شیب لگن قدامی است. فرد با کاهش تحرک ستون فقرات ، موقعیت خمشی رو به جلو را اتخاذ می کند تا مرکز ثقل خود را به طور دائم در طول راه رفتن تغییر دهد.
  • ضعف آدم ربایی ران. عضلات آدم ربایی لگن را تثبیت می کنند تا پا مخالف در مرحله نوسان بلند شود. عضلات آدم ربایی ضعیف باعث می شود که باسن به سمت طرف چرخ پا به جلو حرکت کند. این همچنین به عنوان Gait Trendelenburg شناخته می شود [15]
  • انقباض مفصل ران. در مرحله نوسان ، پا به دلیل عضلات ضعف ضعف از خط میانی عبور می کند ، این به "راه رفتن قیچی" معروف است [15]
  • کشش های ضعیف باسن باعث می شود فرد یک قدم کوچکتر را برای کاهش خم شدن مفصل ران مورد نیاز برای تماس اولیه برداشته و در نتیجه نیروی کمتری از انقباض مورد نیاز از مواد اضافی باشد. راه رفتن به طور کلی کندتر خواهد بود تا زمان تثبیت اندام امکان پذیر باشد. جبران خسارت موقعیت یابی تنه خلفی برای حفظ تراز لگن در رابطه با تنه [15]
  • ضعف فلکسور باسن به دلیل ضعف عضله باعث ایجاد حرکت رو به جلو می شود. راه رفتن احتمالاً کندتر خواهد بود و ممکن است منجر به کاهش ترخیص کف پا و ایجاد کشش شود

  آسیب شناسی زانو [ویرایش |منبع ویرایش]

  • چهار سر ران ضعیف. نقش چهار سر ران برای کنترل غیر عادی زانو در طول خم شدن از طریق مرحله موضع است. اگر این عضلات ضعیف باشند ، با بازگرداندن اندام به حالت گسترده تر ، لگن های لگن جبران می شوند و میزان خم شدن در زانو را در مرحله موضع کاهش می دهند. از طرف دیگر ، اعتصاب پاشنه پاشنه در اوایل افزایش مچ پا خمشی پلانتار در مچ پا و جلوگیری از حرکت رو به جلو استخوان درشت نی ، برای کمک به تثبیت مفصل زانو رخ می دهد [15].
  • ضعف یا بی ثباتی شدید چهار سر ران در مفصل زانو در هنگام تماس اولیه با فاز موضع در فشار خون بالا وجود دارد. مفصل زانو با افزایش وزن بدن بر روی اندام ، به حالت فشار می رسد [15]
  • انقباض خم شدن زانو باعث ایجاد الگوی راه رفتن از نوع لنگ می شود. زانو در گسترش محدود است ، به این معنی که اعتصاب پاشنه محدود و طول مرحله کاهش می یابد. جبران خسارت فرد احتمالاً در مرحله موضع "پیاده روی می شود". انقباض خم شدن زانو بیش از 30 درجه در طول راه رفتن با قدم معمولی آشکار خواهد بود. قراردادهای کمتر از این با افزایش سرعت مشهود خواهد بود [14] [15].

  آسیب شناسی مچ پا [ویرایش |منبع ویرایش]

  • ضعف دوریفلکسیون مچ پا منجر به عدم اعتصاب پاشنه و کاهش ترخیص کف می شود. این منجر به افزایش قد پله و مرحله نوسان طولانی مدت می شود [15].
  • سفت شدن یا انقباض گوساله به دلیل دوره ای از بیحرکتی یا تروما باعث کاهش اعتصاب پاشنه به دلیل محدود شدن دورسیفلکسون خواهد شد. نتیجه راه رفتن جبران شده "پیاده روی انگشتان پا" در مرحله موضع ، کاهش طول مرحله و خم شدن بیش از حد زانو و باسن در مرحله نوسان خواهد بود تا از ترخیص کف زمین اطمینان حاصل شود [14].

  آسیب شناسی پا [ویرایش |منبع ویرایش]

  • Hallux igridus منجر به عدم وجود دور شدن از انگشت پا بزرگ می شود. MPJ از اثر بادگیر برای بالا بردن قوس و سفت شدن پا در هنگام دور شدن از هالکس استفاده می کند. این سفتی باعث افزایش کارایی قسمت پیشران چرخه راه رفتن می شود. برای اینکه در ایجاد سختی کارآمد باشد ، هالوکس باید بتواند حداقل 65 درجه را دورسیفلکس کند.

  اختلاف طول پا [ویرایش |منبع ویرایش]

  اختلاف طول پا می تواند در نتیجه لگن نامتقارن ، استخوان درشت نی یا استخوان ران یا به دلایل دیگری مانند اسکولیوز یا انقباض باشد. الگوی راه رفتن به عنوان یک لگن لگن به سمت کوتاه شده در مرحله موضع با "پیاده روی انگشتان پا" بر روی آن اندام وجود خواهد داشت. پای مخالف احتمالاً باعث افزایش خم شدن زانو و لگن برای کاهش طول آن خواهد شد [14].

  راه رفتن آنتالژیک [ویرایش |منبع ویرایش]

  • راه رفتن آنتالژیک به دلیل درد زانو با کاهش تحمل وزن در طرف آسیب دیده نشان می دهد. زانو در خم شدن باقی می ماند و تحمل وزن انگشتان پا در مرحله موضع رخ می دهد [14]
  • راه رفتن آنتالژیک به دلیل درد مچ پا ممکن است با کاهش طول قدم و کاهش تحمل وزن بر روی اندام آسیب دیده وجود داشته باشد. اگر مشکل در پیشانی درد باشد ، از انگشتان پا جلوگیری می شود و از وزن پاشنه استفاده می شود. اگر درد بیشتر در پاشنه پا باشد ، تحمل وزن انگشتان پا بیشتر است. درد مچ پا عمومی ممکن است منجر به تحمل وزن در مرز جانبی شود [14] [15].
  • راه رفتن آنتالژیک به دلیل درد لگن منجر به کاهش مرحله موضع در آن طرف می شود. تنه به سرعت با شانه مقابل برداشته شده در تلاش برای حتی توزیع وزن بر روی اندام و کاهش وزن ، به جلو حرکت می کند. مرحله نوسان نیز کاهش می یابد [14].

  خلاصه انحراف راه رفتن [ویرایش |منبع ویرایش]

  انحراف راه رفتن مشاهده شده	احتمالاً اختلال در	جبران خسارت/منطقی مکانیکی
  باسن
  تکیه به عقب تنه در مرحله بارگذاری	کشش های ضعیف لگن	خط گرانش تنه در پشت باسن حرکت می کند و در نتیجه نیاز به گشتاور پسوند لگن را کاهش می دهد
  خم شدن به جلو تنه در حین بارگذاری پاسخ	چهار سر ران ضعیف	صندوق عقب به جلو منتقل می شود تا خط قدامی گرانش را به محور چرخش زانو بیاورد و نیاز به زانو را کاهش دهد
  تنه جانبی به سمت موضع تکیه می کند (Gait Trendelenburg جبران شده)	ضعف مشخص آدم ربایی های مفصل ران

  (حرکت نیم دایره لگن در مرحله نوسان)

  (جبران خسارت در مفصل زانو)

  (این با افزایش خم شدن لگن همراه است)

  (هیچ فشار پسوند مشاهده نمی شود)

  خم شدن پلانتار سریع مچ پا پس از تماس پاشنه رخ می دهد

  ضعف در dorsiflexors مچ پا هیچ/دوریفلکسون کمتر فعال در مرحله نوسان رخ می دهد

  dorsiflexion طبیعی می تواند در مرحله موضع رخ دهد (اگر دامنه طبیعی حرکت در مفصل مچ پا وجود داشته باشد)

  مچ پا در مرحله نوسان در خم شدن پلانتار باقی می ماند

  در زیر پیوندهایی به فیلم هایی که نشان دهنده راه رفتن طبیعی و ناهنجاری های مختلف راه رفتن است:

  تغییرات راه رفتن مربوط به سن [ویرایش |منبع ویرایش]

  پیری با کاهش شناختی ، کاهش حرکت مفصل به دلیل پوکی استخوان و پوکی استخوان مشخص شده است.[20] و به ویژه از دست دادن فلکسورهای پلانتار که با کاهش حدت برای سیستم شنوایی ، دهلیزی ، بینایی و حرکتی ، فاز موضع را در این جمعیت کاهش می دهد.[21] [22] این عوامل با افزایش شیوع اختلالات راه رفتن در بزرگسالان مسن تعامل دارند.

  همچنین ، هرگونه تهدید به تعادل باعث ایجاد تغییر در استراتژی های ایستادن و راه رفتن می شود - پایه و پایه راه رفتن گسترده تر می شود ، تماس کف دوقلو طولانی تر می شود ، طول مرحله کوتاه تر می شود ، پاها در مرحله نوسان بلندتر می شوند ، پیاده روی کندتر می شود و راه رفتن کندتر می شود و پیاده روی می شود و پیاده روی می شود و پیاده روی می شود و پیاده روی می شود و پیاده روی می شود و پیاده روی می شود و پیاده روی می شود ،وضعیت ایستاده می شود.

  

  • ترس از سقوط و خطر واقعی سقوط با افزایش سن.
  • بنابراین افراد مسن بیشتر به احتمال زیاد از این استراتژی های محافظ محافظت می کنند.
  • همانطور که از قدرت عضلانی کم می شود و با افزایش سن ، بینایی و بینایی کم می شود ،
  • چرخش بدن بر روی ایستاده ، که دائماً تا حدی وجود دارد ، افزایش می یابد.
  • در افراد جوان تر این نوسان را می توان با فعال کردن گروه های عضلانی در اطراف مفاصل مچ پا فوقانی جبران کرد. افراد مسن این جبران خسارت را به گروه های عضلانی پروگزیمال در اطراف باسن به دلیل از بین رفتن فواید دیستال تغییر می دهند.
  • این امر نیاز به اعتماد به نفس بیشتر به وابسته وستیبولار دارد ، که در طی فرآیند پیری تغییر کمتری می کند.
  • سرعت پیاده روی ترجیحی در افراد سالخورده ظاهراً سالم 1 ٪ در سال از میانگین 1. 3 متر بر ثانیه در دهه هفتم به میانگین 0. 95 متر بر ثانیه در افراد بالای 80 سال کاهش می یابد (ناشی از کاهش طول مرحله و نهاز با تغییر در کادر).
  • تغییرات راه رفتن تا حدی نتیجه پیری طبیعی است اما سرعت پیاده روی فردی در افراد مسن یک شاخص قوی برای سلامت عمومی و بقا است [1]

  برخی از تغییرات خاص مشاهده شده در عناصر راه رفتن که در بزرگسالان مسن تحت تأثیر قرار می گیرند ، محدود به این موارد نیستند:

  • کاهش سرعت راه رفتن (سرعت پیاده روی) به دلیل مراحل کوتاه تر اما با همان سرعت (CADENCE).
  • و در زمان صرف شده در مرحله دو برابر افزایش می یابد

  از آنجا که از چند خط در عملکردهای فیزیولوژیکی بدن و شیوع چند فروپاشی در این جمعیت شیوع دارد ، غیر معمول نیست که مخلوط اختلالات راه رفتن مربوط به عصبی و عضلانی اسکلتی در این جمعیت وجود داشته باشد.[23] اختلالات راه رفتن شایع در بزرگسالان مسن به دلایل عصبی ، آتاکسی حسی ، پارکینسونیسم و اختلالات راه رفتن فرونتال است. در حالی که غیر عصبی است (شامل استئوآرتریت لگن و زانو است. [24]

  تجزیه و تحلیل راه رفتن [ویرایش |منبع ویرایش]

  • تجزیه و تحلیل چرخه راه رفتن در معاینه تحرک بیومکانیکی برای به دست آوردن اطلاعات در مورد اختلال عملکرد اندام تحتانی در حرکت و بارگذاری پویا مهم است.[25]
  • هنگام تجزیه و تحلیل چرخه راه رفتن ، بهتر است یک بار یک مفصل را بررسی کنید.[3]
  • می توان از روشهای عینی و ذهنی استفاده کرد.[26] [27]
  • الگوهای مختلف راه رفتن - ما ممکن است از فرد بخواهیم که به طور عادی قدم بزند ، در قسمتهای بیرونی و بیرونی پاها ، در یک خط مستقیم ، در حال اجرا باشد (تمام وقت به دنبال مقایسه طرفین و درک "عادی").
  • از نوع کفش هایی که بیمار از آن استفاده می کند بپرسید/رعایت کنید (یک بررسی منظم نشان می دهد کفش بر سرعت ، زمان گام و طول قدم در راه رفتن کودکان کوچکتر تأثیر می گذارد [28]).

  

  یک رویکرد عینی کمی است و پارامترهایی مانند زمان ، فاصله و فعالیت عضلانی اندازه گیری می شود. سایر روشهای عینی برای ارزیابی چرخه راه رفتن که از تجهیزات استفاده می کنند عبارتند از: [29] [27]

  روشهای کیفی برای ارزیابی و تجزیه و تحلیل راه رفتن عبارتند از: [27]

  • لیست رتبه بندی بیمارستان Rancho Los Amigos [30] [31]
  • مشخصات آمریكايي كاركردهايي [32] [33] اين آزمون از نظر آماري با سقوط در مردان همراه است ، اما در زنان نیست.
  • دسته های جاه طلبی عملکردی [34] [35]

  خط پایین بالینی [ویرایش |منبع ویرایش]

  

  دانش خوب از آناتومی و بیومکانیک برای درک مراحل مختلف چرخه راه رفتن مهم است. وقتی الگوی عادی را می دانید ، می توانید ببینید که چه اشتباهی رخ می دهد!